ΚΥΡΙΑΚΗ  Β   ΝΗΣΤΕΙΩΝ (28-2-2010)

 ΤΑ  ΜΕΤΑ ΤΟ  ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

« ..Σοι δόξαν αναπέμπομεν τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι..»

 Αφού, αγαπητοί αδελφοί, διαβάσομε τον Απόστολο και το Ευαγγέλιο, δεν τελούμε αμέσως την Μεγάλη Είσοδο, μεταφέροντας δηλαδή τα Τίμια Δώρα από την Πρόθεση στην Αγία Τράπεζα. Μεταξύ των δυό τούτων χρονικών στιγμών της Θείας Λειτουργίας, του Ευαγγελίου και της Μεγάλης Εισόδου, παρεμβάλλονται αιτήσεις από τον διάκονο, ευχές και εκφωνήσεις από τον ιερέα. Ακριβώς την βαθύτερη σημασία αυτών των παρεμβαλλομένων λειτουργικών στοιχείων θα μας εξηγήση με απλότητα ο Άγιος ερμηνευτής της Θείας Λειτουργίας μας Νικόλαος ο Καβάσιλας, ώστε μετά γνώσεως να συμμετέχωμε στην θεία Ιερουργία.

 Ας προσέξωμε, λοιπόν, ευλαβικά την εξήγηση του Αγίου μας.Μόλις τελειώσει η ανάγνωση του Ευαγγελίου ο διάκονος παραγγέλλει στον λαό «Είπωμεν πάντες εξ όλης της ψυχής και εξ όλης της διανοίας ημών είπωμεν…». Την ίδια ώρα ο ιερεύς μέσα στο Άγιο Βήμα προσεύχεται μόνος του, ήσυχα, παρακαλώντας τον Θεό να δεχθή τις προσευχές των πιστών. Τέλος ο ιερεύς εκφωνεί «Ότι ελεήμων και φιλάνθρωπος Θεός υπάρχεις…» δοξολογώντας δυνατά τον Θεόν, παίρνοντας και όλους τους εκκλησιαζομένους στη δοξολογία του Θεού.

 Ας δούμε όμως, για ποιούς παρακαλούμε αυτήν την ώρα τον Θεό. Παρακαλούμε τον Θεό για εκείνους που τηρούν το Ευαγγέλιο, για εκείνους που μιμήθηκαν την φιλανθρωπία του Χριστού, ο Οποίος πριν λίγο μας  μίλησε με το Ευαγγέλιο. Και ποιοί είναι αυτοί, ερωτά ο Άγιος ερμηνευτής της Θείας Λειτουργίας. Είναι όλοι οι ευσεβείς γενικά χριστιανοί, αλλά κυρίως είναι οι Ποιμένες της Εκκλησίας και οι άρχοντες του λαού.Και είναι αυτοί, υπέρ των οποίων εύχεται ο λαός, διότι εφόσον τηρούν το Ευαγγέλιο συνεχίζουν το έργο του Χριστού επάνω στη γη, δηλαδή να ποιμαίνουν την Ποίμνη Του, την Εκκλησία Του. Να γιατί εσείς οι λαϊκοί εύχεσθε υπέρ του Αρχιεπισκόπου, υπέρ των ιερέων, υπέρ των καρποφορούντων και καλλιεργούντων και κοπιώντων μέσα στην Εκκλησία. Όλοι αυτοί συνεχίζουν το κήρυγμα του Ευαγγελίου ποιμαίνοντας του Χριστού το ποίμνιο.

 Μετά από αυτήν την Εκτενή ο Διάκονος απευθύνεται στους Κατηχουμένους. «Εύξασθε οι κατηχούμενοι τω Κυρίω..». Γιατί τώρα ο λόγος του Διακόνου απευθύνεται στους κατηχουμένους; Διότι σε λίγο αρχίζει το Μυστήριο της θείας Ευχαριστίας, στο οποίο δεν είναι επιτρεπτό να είναι παρόντες οι αμύητοι, δηλαδή οι αβάπτιστοι. Γι’ αυτό ο λειτουργός τους απομακρύνει από την ομάδα των πιστών. Ο Διάκονος τώρα παραγγέλλει «Όσοι Κατηχούμενοι προέλθετε..» Όσοι είσθε αβάπτιστοι, απλώς κατηχούμενοι, βγείτε έξω.. Προηγουμένως ο ιερεύς διαβάζει Ευχή υπέρ των Κατηχουμένων και η Ευχή του είναι να αξιωθούν και αυτοί να γίνουν εν καιρώ μέλη της Ποίμνης της Εκκλησίας και  τελειώνει με τα εξής εκφραστικά ιερά λόγια:  «Ίνα και αυτοί συν ημίν δοξάζωσι το πάντιμον και μεγαλοπρεπές Όνομά σου, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος…».

 Ο ιερεύς μετά ταύτα διαβάζει άλλες δύο Ευχές, αφού ήδη έχουν φύγει οι Κατηχούμενοι από τον Ναόν. Εκείνο που περισσότερο από όλα τα άλλα μας προτρέπει ο Άγιος Νικόλαος να προσέξωμε είναι, ότι και οι Ευχές πριν το Χερουβικό Ύμνο καταλήγουν στην δοξολογία του Θεού. Η μεν πρώτη Ευχή με την πασίγνωστη δοξολογική φράση «Ότι πρέπει σοι πάσα δόξα ,τιμή και προσκύνησις..» και η δευτέρα  «Όπως υπό του κράτους σου φυλαττόμενοι σοι δόξαν αναπέμπωμεν…».

 Και το συμπέρασμα του Αγίου μας είναι ότι, ένας πρέπει νάναι και ο δικός μας σκοπός παντού, όχι μόνο στο Ναό, δηλαδή η δόξα του Θεού. Όπως παρατηρεί, ένας είναι ο σκοπός για τον οποίον κοπιάζουν οι γεωργοί, οι καρποί της γης και ένας είναι ο σκοπός των εμπόρων, το κέρδος. Γι’ αυτό και η Εκκλησία για την δόξα του Θεού ομιλεί πολλές φορές στις ιερές Ακολουθίες της. «Σοι δόξα πρέπει Κύριε ο Θεός ημών και σοι την δόξαν αναπέμπομεν…».

 Από τη λειτουργική μας γλώσσα και  πράξη, αγαπητοί αδελφοί, ας διδαχθούμε όλοι μας να επαναλαμβάνωμε πολλές φορές το «Δόξα Σοι ο Θεός…» Να μάθωμε οι προσευχές μας να περιέχουν πιο πολλή δοξολογία παρά αίτηση και παράκληση. Ατενίζοντας τη φύση και τις άπειρες ομορφιές της, ενθυμούμενοι την άπειρη Αγάπη του Θεού που πληθωρικά απολαμβάνομε στη ζωή μας, τις γενικές και τις επί μέρους ευεργεσίες του Θεού μας, αυθόρμητα, μέσα από την καρδιά μας μέρα – νύχτα ας δοξάζωμε το Πανάγιο Όνομα του Θεού μας. Αμήν    
   

Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ