ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΠΙ ΤΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΤΟΥΣ 2012

ΝΕΟΣ ΧΡΟΝΟΣ!  ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!

Προς
Τον Ιερόν Κλήρον και τον ευσεβή λαόν
Της καθ’ ημάς Θεοσώστου Μητροπόλεως
Εις τας Έδρας των

        Αυτό το σύνθημα, αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί και Πατέρες, ρίπτομε με πολλή  πατρική αγάπη προς όλους σας αντί άλλης πιο κατάλληλης ευχής. Νέος χρόνος ανέτειλε με τη Χάρη του Φιλανθρώπου Θεού. Ας είναι ευλογημένος από Εκείνον, που εξουσιάζει χρόνους και καιρούς. Ας κυλήση με υγεία ψυχής και σώματος και ας έχη για τον καθένα μας στο σάκκο του λιγότερες θλίψεις και πίκρες. Προπάντων ο νέος χρόνος, το 2012, ας μας δώση τη χαρά να γίνωμε νέοι άνθρωποι. 

       Η ευχή αυτή, είναι αλήθεια, ακούγεται παράξενα, διότι κάθε καινούργιος χρόνος μας κάμει όχι νεώτερους, αλλά το αντίθετο. Ο χρόνος εκ φύσεως δεν είναι φιλικός απέναντί μας. Δεν αφήνει ανέγγιχτη την σωματική μας φύση. Να μην τον χαρακτηρίσωμε σκληρό και αδίστακτο για τα ενοχλητικά σημάδια, που αφήνει επάνω μας, όταν φορτωθούμε μερικές δεκαετίες στην πλάτη μας. Πως, λοιπόν, θα εξηγήσωμε την ευχή μας, ο νέος χρόνος να μας κάμη νέους ανθρώπους, αφού αυτή είναι η συνήθης ροπή του χρόνου, προς την αλλοίωση και την φθορά;

          Η εξήγηση της ευχής μας, νέος χρόνος νέοι άνθρωποι, μπορεί να γίνη μόνο εν Χριστώ Ιησού, όπου τα πάντα, και του χρόνου συμπεριλαμβανομένου, γίνονται «καινά», καινούργια. Ναι ο χρόνος είναι πανδαμάτωρ, τίποτε δεν αφήνει ανέγγιχτο, αλλά ας ακούσωμε πως τον αντιμετωπίζει ο μεγαλύτερος διδάσκαλος του Χριστιανισμού, ο Απόστολος Παύλος: «Διο ουκ εκκακούμεν, αλλ’ ει και ο έξω ημών άνθρωπος διαφθείρεται, αλλ’ ο έσωθεν ανακαινούται ημέρα και ημέρα». (Β   Κορ. 4,16)

          Τι μας εξηγεί ο Απόστολος του Θεού από μία σκοπιά, άγνωστη τελείως στους πολλούς: Δεν χάνομε το θάρρος μας. Δεν υποστέλλομε τη σημαία του ηθικού μας, ύστερα από τόσες θλίψεις και άπειρα εμπόδια. Δεν πηγαίνομε στο περιθώριο της ζωής βλέποντας τις αφάνταστες ταλαιπωρίες να έχουν εξαντλήσει τις σωματικές μας δυνάμεις, παρατηρώντας την κατάπτωσή μας τη σωματική. Ας φθείρεται χρόνο με το χρόνο ο εξωτερικός άνθρωπος, το σώμα, ο εσωτερικός όμως άνθρωπος, η ψυχή μας, το πνεύμα μας μέρα με τη μέρα γίνεται πιο καινούργιο, πιο ωραίο, πιο ανθηρό..

          Ακριβώς επάνω σ’ αυτήν τη φιλοσοφία, την γνήσια χριστιανική φιλοσοφία στηρίζεται και η δική μας ευχή. Ας μη μας φοβίζη η φθορά του χρόνου επάνω στο σώμα μας. Ας μας στηρίζη και ενδυναμώνη η ιδέα, ότι εάν θέλωμε μπορεί η ψυχή μας, ο εσωτερικός μας άνθρωπος χρόνο με το χρόνο να γίνεται πιο ωραίος, πιο ελκυστικός.. Πως;  Εάν συνεχώς εγκολπωνόμαστε τις αιώνιες αρχές και αξίες του Ευαγγελίου, εάν πλησιάζωμε όλο πιο κοντά στο Θεό με την πίστη μας, με την προσευχή μας, με την αγάπη την αγνή και ευλογημένη.

          Έτσι, αγαπητοί αδελφοί, θα νικήσωμε την φθοροποιό ροπή του χρόνου. Έτσι δεν θα μας φοβίζη ο χρόνος που προστίθεται στην ηλικία μας. Εάν προσέχωμε περισσότερο την ηθική μας πρόοδο, την ψυχική μας ωραιότητα. Τότε θα έχη και για μας εφαρμογή ο λόγος του Ψαλμωδού: «ανακαινισθήσεται ως αετού η νεότης σου». ( Ψαλμ. 102, 5). Νεότης αιώνια, νεότης αγέραστη.

          Είθε με την Χάρη του Θεού και την δική μας αγαθή διάθεση και πρόθεση όλοι μας αγωνιζόμενοι τον καλόν αγώνα της πίστεως και της αρετής, να κάνωμε έργο την ευχή μας: Νέος Χρόνος, Νέοι Άνθρωποι. Αμήν     

ΕΤΗ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ!

Παντοτεινός Ευχέτης σας
 

Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ